Wiosna w odcieniach fioletu. Wisterie w Ashikaga Flower Park.

Spóźniliście się na widok kwitnącej sakury? Szukacie miejsca na chwilę wytchnienia w otoczeniu pięknej roślinności poza Tokio? A może po prostu potrzebujecie pomysłu na jednodniową wycieczkę? Jeśli planujecie wizytę w Japonii lub mieszkacie w tym kraju, polecam choć raz wybrać się do miejsca słynącego z kwitnących wisterii. Na przykład do Ashikaga Flower Park.

I znów muszę  Wam się do czegoś przyznać. Nie potrafię żyć z dala od natury. Po prostu nie i koniec! Wszelkie wojaże planuję tak, aby choć przez chwilę pobyć sam na sam wśród lokalnej fauny i flory. Nawet przebywając w miejskich dżunglach szukam wszelkich możliwych okazji, żeby nacieszyć zmysły barwą, kształtem czy zapachem roślin. Zaglądam ludziom do ogródków, przystaję obok przydrożnych drzew i krzewów, wącham kwitnące kwiaty.

Wspomnienia, które przywożę często mają określony zapach oraz kolor. Od czasu pierwszej wizyty w Japonii wiosna rozkwita w moim sercu i umyśle bielą oraz odcieniami różu. Od czasu drugiej, kiedy to pewnego ciepłego, kwietniowego popołudnia wybrałam się do Ashikaga Flower Park, ta tonacja wspomnień już na stałe wzbogaciła się o fiolet.

Wisteria (kanji: , hiragana: ふじ, rōmaji: fuji), znana w Polsce również pod nazwą glicynia, to roślina naturalnie występująca na obszarze Japonii, Chin oraz Korei. Często kwitnie zanim pojawią się na niej pierwsze liście, wypuszczając grona kwiatów w kolorze białym, różowym lub odcieniach fioletu. Z uwagi na pnący charakter wisterii, podpierając jej pędy np. pergolą można uzyskać wspaniałe efekty dekoracyjne, tworząc kwitnące ściany, tunele czy parasole.

Śladem wisterii – historia i sztuka Japonii

Wisteria stała się symbolem rodu Fujiwara, jednego z wielkich japońskich rodów arystokratycznych. Nakatomi Kamatari (znany później jako Fujiwara Kamatari) otrzymał swoje nazwisko w dowód uznania od cesarza, który w ten sposób upamiętnił miejsce, gdzie wspólnie (i z sukcesem) spiskowali przeciwko wspólnemu wrogowi. Kamon rodu Fujiwara, czyli symbol identyfikujący rodzinę, przedstawia właśnie wisterię.

Motyw fuji musume (ang. wisteria maiden), przedstawiający kobietę z kwitnącą wisterią, był popularny wśród Ōtsu-e, czyli malowideł z miasta Ōtsu (prefektura Shiga). Stanowią one przykład japońskiej sztuki ludowej sięgającej korzeniami do XVII wieku. Przywożono je z tego regionu jako pamiątki, zaś motyw fuji musume postrzegano podobno jako mający przynosić dobre małżeństwo. W XIX wieku motyw fuji musume trafił do teatru kabuki jako taniec.

Wisteria znalazła swoje miejsce również w japońskiej poezji oraz stała się źródłem inspiracji dla postaci Fujitsubo (藤壺) z Genji monogatari.

Wisterie w Ashikaga Flower Park

Wisterie kwitną po sakurze, a zatem jeśli ominął Was widok kwitnących wiśni, śmiało szukajcie najbliższego miejsca słynącego z glicynii. Z uwagi na pobyt w Tokio, wybraliśmy się do Ashikaga Flower Park uchodzącego za jedno z najlepszych miejsc do podziwiania tych roślin.

Ashikaga Flower Park to kompleks ogrodów znajdujący się w mieście Ashikaga (prefektura Tochigi), około 100 km od Tokio. Dogodne połączenie kolejowe sprawia, że to dobre miejsce na jednodniowy wyjazd ze stolicy Japonii. Kilkaset gatunków drzew, krzewów oraz kwiatów składa się na osiem motywów przewodnich. Każdy z nich odpowiada zazwyczaj dwóm kolejnym miesiącom, sprawiając, że Ashikaga Flower Park można odwiedzać przez cały rok. Na stronie AFP można na bieżąco sprawdzać stan kwitnienia poszczególnych roślin.

Ogród słynie przede wszystkim z wisterii – na jego terenie znajduje się ponad 350 drzewek, z czego najstarsze liczy około 140 lat. Ceny biletów wahają się w zależności od miesiąca oraz pory dnia. Wisterie w Ashikaga kwitną zazwyczaj od połowy kwietnia do połowy maja i w tym okresie jest najdrożej.

My wybraliśmy się w drugiej połowie kwietnia, docierając na miejsce późnym popołudniem, tuż przed zachodem słońca. Skorzystaliśmy z naszych JR Pass docierając shinkansenem ze stacji Ueno do stacji Oyama, a następnie JR Ryomo Line do stacji Tomita, skąd pieszo w niecały kwadrans dotarliśmy na miejsce. Uprzejme Panie w kasie zachęcały, aby z zakupem biletu wstrzymać się jeszcze około 15-20 minut, ponieważ wtedy będzie taniej (!), jednak w obliczu zachodzącego słońca ten kwadrans był dla nas na wagę złota, więc postanowiliśmy nie czekać i wejść od razu.

Teren Ashikaga Flower Park jest dość rozległy, toteż mimo sporej liczby zwiedzających spacerowaliśmy i fotografowaliśmy zupełnie komfortowo. Zazwyczaj udawało nam się znaleźć zakątek, w którym nie było nikogo (lub może kilka osób), wyjątkiem były okolice najstarszej wisterii oraz najbardziej okazałe konstrukcje z wykorzystaniem glicynii ale i tu nie trafiliśmy na tłumy, co zapewne wynikało z dość późnej pory odwiedzin.

Warto podkreślić, że w czasie kwitnienia wisterii Ashikaga Flower Park czynny jest dłużej, tj. do godziny 21 zamiast do 18 (czy 17 w sezonie zimowym). Po zachodzie słońca rośliny są pięknie podświetlone 😊 Podczas naszej wizyty wieczór był ciepły i bezdeszczowy, więc zostaliśmy do samego końca.

Na terenie Ashikaga Flower Park znajdują się wszelkie udogodnienia – można bez problemu zaopatrzyć się tu w jedzenie, napoje oraz pamiątki i przysiąść na jednej z licznych ławeczek, aby podziwiać kwitnące widoki. W sezonie wisteriowym dominowały wisteriowe smaki 😉 Skusiliśmy się na wisteriowe lody (w kolorze delikatnego fioletu) a na odchodne – na opakowanie wisteriowych mochi.

W międzyczasie odezwał się również mój gen poznański, więc skorzystałam z okazji na spróbowanie imo furai (いもフライ), czyli głęboko smażonych ziemniaków pyr na patyku polanych lepkim i lekko słodkim sosem. Jest to lokalny przysmak z leżącego w pobliżu Ashikaga Flower Park miasta Sano (również prefektura Tochigi). Zdjęcia brak, ponieważ zjadłam zanim pomyślałam o uwiecznieniu tego ziemniaczanego cuda. Tak po prawdzie, to po pierwszej porcji poszłam po dokładkę… A potem zamknęli już stoisko….. Po imo furai zostało mi więc tylko (smakowite) wspomnienie. I nadzieja, że spróbujecie za mnie kiedy odwiedzicie Ashikaga Flower Park!

Post Scriptum

Oczywiście Ashikaga Flower Park nie jest jedynym miejscem, w którym można cieszyć się widokiem wisterii. Jeśli z różnych względów nie planujecie wizyty w AFP, a przebywacie w okolicach Tokio, polecam udać się do Kameido Tenjin Shrine, gdzie również odbywa się festiwal glicynii. Pilnujcie jedynie czasu kwitnienia. Tokijskie wisterie dojrzewają trochę wcześniej niż te w Tochigi. Dotarliśmy tam, kiedy po kwiatach nie było już w zasadzie śladu, lecz mimo to niewielki teren chramu szczelnie wypełniały tłumy zwiedzających.

A może macie swoje inne ulubione miejsca, w których kwitną wisterie? Podzielcie się nimi w komentarzach 😊

Organizacyjnie – podróż z Tokio

  • Podróż pociągami zajmuje 1,5 godziny, jeśli wybieramy shinkansen ze stacji Tokio do stacji Oyama lub 2, 2-5 godziny, jeśli nie jedziemy shinkansenem.
  • Orientacyjny koszt podróży w jedną stronę:
    4500 ¥ opcja z shinkansenem bez JR Pass
    1940 ¥ opcja z shinkansenem jeśli mamy JR Pass
    1940 ¥ opcja bez shinkansenu (JR Utsunomiya Line z Tokyo do Oyama i JR Ryomo Line z Oyama do Ashikaga Flower Park)
    Ceny połączeń warto sprawdzać tu.
  • Przykładowy koszt biletu: między 900 a 1800 ¥ / os. dorosła oraz 500 – 900 ¥ / dziecko, w okresie od połowy kwietnia do końca maja.
  • Standardowe godziny otwarcia: 9 – 18 (od połowy kwietnia do połowy maja 7-21, warto sprawdzać na bieżąco).
  • 1 kwietnia 2018 (to nie żart!) otwarto nową stację JR o nazwie Ashikaga Flower Park, znajdującą się (niespodzianka) tuż przy parku, skracając tym samym czas potrzeby na dotarcie do tego miejsca po wyjściu z pociągu. Wcześniej należało wysiąść na stacji Tomita i iść około 13 minut, teraz wysiada się na stacji Ashikaga Flower Park, skąd podobno wystarcza minuta i jest się na miejscu 😊
  • W Ashikaga Flower Park można spokojnie spędzić kilka godzin. Na miejscu są toalety, restauracje, sklep z pamiątkami.
  • Mapka parku (w j. japońskim)
  • Mapka parku z zaznaczonymi skupiskami wisterii oraz opisem restauracji (w j. japońskim)
  • Mapka sezonowych iluminacji (w j. japońskim)
  • Strona Ashikaga Flower Park: https://www.ashikaga.co.jp

Usage limits exceeded.

Źródła

https://www.britannica.com/topic/Fujiwara-family

Haruo Shirane (red.), “Traditional Japanese Literature: An Anthology, Beginnings to 1600s”

Samuel L. Leiter, “Historical Dictionary of Japanese Traditional Theatre”

Spodobał Ci się ten artykuł? Podziel się z innymi! 

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.